‘Bermrecreatie’: gezellig zitten in de berm

‘Bermrecreatie’ heette het fenomeen dat begin jaren zestig de nieuwsrubrieken haalde. Mensen parkeerden hun auto langs de snelweg en gingen dan gezellig picknicken met het hele gezin. Te druk al dat verkeer recht voor hun neus? Wel nee, dat was nou juist het leuke! ‘Bermrecreatie’: gezellig zitten in de berm ‘Bermrecreatie’: gezellig zitten in de […]

Lees volgende verhaal

‘Bermrecreatie’ heette het fenomeen dat begin jaren zestig de nieuwsrubrieken haalde. Mensen parkeerden hun auto langs de snelweg en gingen dan gezellig picknicken met het hele gezin. Te druk al dat verkeer recht voor hun neus? Wel nee, dat was nou juist het leuke!

‘Bermrecreatie’: gezellig zitten in de berm

'Bermrecreatie': gezellig zitten in de berm‘Bermrecreatie’: gezellig zitten in de berm

‘Als je buiten woont, wil je wel eens wat verkeer zien’, zo vatte een man uit Assendelft de lol van het berm recreĆ«ren samen. Korte tijd was dat een opvallend tijdverdrijf in Nederland.

Begin jaren zestig besteedde actualiteitenrubrieken herhaaldelijk aandacht aan een nieuw fenomeen: mensen die vlak langs de snelweg hun klapstoeltje neerzetten om daar eens gezellig de dag door te brengen. Beelden van de verkeersdrukte, geparkeerde auto’s, slapende echtparen, zogende moeders en grote hoeveelheden zwerfvuil riepen bij velen verbazing op: waarom zochten die mensen niet een rustiger picknickplekje in het bos?

De bermrecreanten, zoals ze werden genoemd, vonden er zelf niets raars aan. Ze vertrouwden onderzoekers desgevraagd toe dat ze het gezellig vonden om naar het langsrazende verkeer te kijken, dat gaf wat afleiding. De rust van het bos sprak ze helemaal niet aan: ‘Je wilt wat zien, mensen om je heen, het is gezelliger zo; verkeer is altijd gezellig en de berm is zo makkelijk te bereiken: je hoeft niet zover te sjouwen’ was bijvoorbeeld het commentaar van een slager uit Amsterdam.

Een stadsgenoot beaamde dat: ‘Eer dat je verder het terrein in bent, heb je je het apezuur gesleept.’ Ze wilden helemaal niet picknicken op een rustige plek, zo legde een man uit Assendelft uit: ‘Wij zoeken graag de drukte op, omdat het bij ons thuis zo stil is.’

Maar na een tijdje was de nieuwigheid eraf: auto’s werden gewoon en de berm werd gewoon te gevaarlijk. Aan het einde van de jaren zestig trokken mensen daarom weer braaf naar picknickplaatsen en campings voor hun dagje rust.